کلینیک ارتوپدی کودکان|متخصص ارتوپد کودکان

کلینیک ارتوپدی کودکان

آیا پای پرانتزی نیاز به درمان دارد؟ + پیشگیری و راه‌های درمان

آیا پای پرانتزی نیاز به درمان دارد؟ + پیشگیری و راه های درمان

پای پرانتزی عارضه‌ای است که در آن پاها از زانو به بیرون خم می‌شوند. بیشتر اوقات پای پرانتزی بخشی طبیعی از فرایند رشد نوزادان و کودکان نوپا در نظر گرفته می‌شود. در کودکان خردسال پرانتزی بودن زانوها دردناک یا ناراحت‌کننده نیست و در توانایی کودک برای راه‌رفتن، دویدن یا بازی‌کردن اختلالی ایجاد نمی‌کند. پای پرانتزی می‌تواند موروثی بوده و بر اثر برخی اختلالات ژنتیکی نیز به وجود بیاید. اگر پای پرانتزی پس از دو سالگی همچنان ادامه داشت، باید از روش‌های درمانی مانند فیزیوتراپی، استفاده از ارتزهایی مانند آتل، بریس و کفی طبی و همچنین در موارد شدید جراحی استفاده شود. در بزرگسالان پای پرانتزی بیشتر به دلیل شکستگی‌ها و همچنین آرتروز شدید به وجود می‌آید.

پای پرانتزی چیست؟

پای پرانتزی چیست؟

پای پرانتزی یا ژنو واروم (Genu Varum) یک عارضه بسیار شایع پا است که در آن پاها از زانو دچار خمیدگی شده و شکل پرانتزی به خود می‌گیرند. پای پرانتزی می‌تواند هم در کودکان و هم در بزرگسالان ایجاد شود. فردی که دارای زانوی پرانتزی است، نمی‌تواند هنگام چسباندن مچ پاها به یکدیگر، زانوها را به هم برساند و فاصله‌ای قابل مشاهده میان زانوها وجود دارد. کودکان معمولاً در بدو تولد دارای پاهای پرانتزی هستند و به مرور این شکل پرانتزی پاها با رشد کودک از بین می‌رود.

شدت پای پرانتزی

در پای پرانتزی، مفصل زانوها در طرفین از یکدیگر فاصله گرفته‌اند. شدت پای پرانتزی را براساس فاصله انحراف زانو تعیین می‌شود. هر چه این فاصله بیشتر باشد، شدت پای پرانتزی نیز بیشتر خواهد بود. معمولاً شدت پرانتزی به چهار گروه تقسیم می‌شود:

  • عادی: کمتر از ۲.۵ سانتی‌متر
  • خفیف: ۲.۵ تا ۵ سانتی‌متر
  • متوسط: ۵ تا ۷.۵ سانتی‌متر
  • شدید: بیشتر از ۷.۵ سانتی‌متر

تفاوت پای پرانتزی با زانو ضربدری

تفاوت پای پرانتزی با زانو 2ضربدری

 

پای پرانتزی با زانو ضربدری معمولاً با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. هر دو عارضه در طول زمان رشد کودکان رخ می‌دهند. در زانو ضربدری پاها از زانو به داخل خم شده‌اند و همان‌طور که نامش پیدا است، شکل ضربدر به خود گرفته‌اند. در صورت بروز این عارضه، هنگامی که زانوها به یکدیگر می‌چسبند، مچ پاها به هم نمی‌رسند و از هم فاصله گرفته‌اند. در پای پرانتزی عکس این اتفاق می‌افتد و زانوها از هم فاصله می‌گیرند درحالی‌که مچ پاها به یکدیگر چسبیده‌اند. معمولاً پای پرانتزی از بدو تولد تا دوسالگی در کودک مشاهده می‌شود و پس از آن خودبه‌خود برطرف می‌شود، سپس پاها از دو تا هفت سالگی کمی حالت ضربدری به خود گرفته و پس از هفت سالگی خودبه‌خود برطرف می‌شوند.

پای پرانتزی چگونه به وجود می‌آید؟

بیشتر کودکان به دلایل مادرزادی و فیزیولوژیکی با پای پرانتزی به دنیا می‌آیند و این بخشی از فرایند رشد طبیعی آن‌ها محسوب می‌شود. دلیل این اتفاق نامشخص است اما در بیشتر موارد پاهای کودک با رشد و تکامل صاف می‌شوند. همچنین برخی از عارضه‌ها مانند بیماری بلونت، اختلالات متابولیک و ناهنجاری‌های استخوانی ممکن است باعث ایجاد پای پرانتزی شود. در بزرگسالان شکستگی‌هایی که به درستی بهبود پیدا نمی‌کنند و آرتروز زانو نیز در صورت شدت زیاد می‌تواند منجر به خمیده‌شدن زانو شود. برخی از دلایل بروز پای پرانتزی شامل موارد زیر می‌شود:

پای پرانتزی بیشتر به صورت مادرزادی ایجاد می‌شود. دلیل این اتفاق بیشتر فیزیولوژیکی و مربوط به بدن نوزاد است. در نوزادان پرانتزی شدن پاها از تولد تا دو سالگی ادامه دارد. در طول فرایند رشد پای کودکان در چند مرحله دچار تغییراتی می‌شود. معمولاً از بدو تولد تا ۲۴ ماهگی پاهای کودکان حالت پرانتزی دارد و پس از آن کم‌کم شروع به صاف‌شدن می‌کنند. دلیل تولد نوزادان با پای پرانتزی این است که برخی از استخوان‌ها هنگام رشد در رحم باید اندکی چرخیده شوند تا جنین بتواند در فضای کوچک رحم قرار بگیرد. با شروع راه‌رفتن کودک، ممکن است پرانتزی بودن پاها در ابتدا کمی بیشتر شود، اما معمولاً پس از مدتی برطرف می‌شود. معمولاً کودکانی که در زودتر راه‌رفتن را شروع می‌کنند، دچار خمیدگی بیشتری می‌شوند.

بیماری بلانت (Blount's disease) در کودکان مشاهده می‌شود و صفحات رشد اطراف زانو را هدف قرار می‌دهد. با تحت‌تأثیر قراردادن این صفحات رشد، ساخت استخوان در آن نقاط متوقف شده و باعث تغییر شکل و احتمالاً پرانتزی شدن زانو می‌شود. معمولاً می‌توان با دریافت ویتامین D و کلسیم به اندازه کافی در رژیم غذایی روزانه تا حد زیادی از بیماری بلانت جلوگیری کرد. البته ژنتیک نیز در بروز این بیماری تأثیر زیادی دارد.

بیماری نرمی‌استخوان که در کودکان با نام راشیتیسم (Rickets) و در بزرگسالان با نام استئومالاسی (Osteomalacia) شناخته می‌شود، یکی از دلایل رایج بروز پای پرانتزی است. نرمی استخوان به دلیل برخی اختلالات متابولیک و کمبود ویتامین D و کلسیم ایجاد می‌شود. این بیماری خصوصاً در کشورهای در حال توسعه که کودکان معمولاً به اندازه کافی غذاهای غنی شده با ویتامین D دریافت نمی‌کنند، شایع‌تر است.

در بزرگسالان، بیماری پاژه استخوان (Paget's disease) هم می‌تواند باعث بروز پای پرانتزی شود. پاژه استخوان یک بیماری تدریجی است که در آن ترمیم و بهبود استخوان‌ها دچار مشکل شده و باعث شکستگی و تغییر شکل استخوان‌ها می‌شود. معمولاً استخوان‌های جمجمه، لگن و ساق پا تحت‌تأثیر این بیماری هستند.

در بزرگسالان، پرانتزی شدن پاها می‌تواند نشانه‌ای از آرتروز یا ساییدگی زانو باشد. آرتروز عارضه‌ای است که در آن مفاصل ملتهب شده و غضروف دچار ساییدگی می‌شود. این ساییدگی پس از مدتی از بین می‌رود و ممکن است که باعث تغییر شکل و آسیب به استخوان زانو شود. در بیشتر موارد شدت خمیدگی و پرانتزی شدن پاها می‌تواند با شدت آرتروز زانو ارتباط داشته باشد.

صدمات وارد شده به پا اگر به درستی بهبود پیدا نکنند، می‌توانند باعث آسیب به استخوان‌های بلند ساق، به ویژه استخوان درشت‌نی و استخوان ران شود. این آسیب‌ها ممکن است باعث تغییر شکل و پرانتزی‌شدن زانو شوند.

ضعف عظلانی در برخی موارد می‌تواند باعث بروز پای پرانتزی شود. عضلات پا با هم کار می‌کنند تا استخوان‌ها و مفاصل را در حین حرکت ثابت نگه دارند. در صورتی‌که یک یا چند مورد از این عضلات ضعیف باشند، می‌تواند منجر به عدم تعادل و ناهماهنگی مفصل زانو شود. در نهایت این ناهماهنگی می تواند منجر به پرانتزی‌شدن پاها شود، زیرا ماهیچه‌های ضعیف شده قادر به حمایت مناسب از مفصل و نگه داشتن آن در موقعیت صحیح خود نیستند.

آیا پای پرانتزی خطرناک است؟

آیا پای پرانتزی خطرناک است؟

اکثر کودکان دارای پای پرانتزی بدون مشکل رشد می‌کنند و می‌توانند بدون مشکل راه بروند، بدوند و بازی کنند. پای پرانتزی اگر شدید باشد یا اگر ناشی از یک بیماری زمینه‌ای باشد، نیاز به درمان دارد. این وضعیت به ندرت جدی است. معمولاً پای پرانتزی پس از دو سالگی در نوزادان برطرف می‌شود. اگر پای پرانتزی پس از دو سالگی رفع نشود یا شرایط آن بدتر شود بهتر است که نوزاد توسط یک متخصص ارتوپد کودکان و اطفال معاینه شود. پای پرانتزی شدید می‌تواند منجر به بدشکلی پا، مشکل در راه‌رفتن، دویدن و خطر ابتلا به آرتروز در بزرگسالی باشد. برخی از عوارض پای پرانتزی در صورت عدم درمان شامل موارد زیر می‌شوند:

  • دردهای مزمن
  • آرتروز
  • بی‌ثباتی زانو
  • تفاوت در طول دو پا
  • سختی در راه‌رفتن و دویدن

پیشگیری از پای پرانتزی

هیچ راه شناخته‌شده‌ای برای پیشگیری از خمیدگی و پرانتزی شدن پا، مخصوصاً در کودکان، وجود ندارد، اما می‌توان رعایت برخی نکات تا جای ممکن از بروز پای پرانتزی پیشگیری کرد:

  • رژیم غذایی: نرمی استخوان یکی از دلایل رایج بروز پای پرانتزی است. برای جلوگیری از بروز این عارضه باید به اندازه کافی ویتامین D و کلسیم را در رژیم غذایی خود گنجاند.
  • حفظ وزن سالم: یکی از بهترین روش‌ها برای جلوگیری از بروز پای پرانتزی، حفظ وزن سالم است. وزن بیش از حد می‌تواند به پاها و زانوها فشار وارد کند و باعث خم شدن آنها به سمت بیرون شود. بنابراین، افراد باید یک رژیم غذایی سالم داشته باشند و برای جلوگیری از چاقی، فعالیت بدنی منظم داشته باشند.
  • تقویت عضلات پا: عضلات قوی ساق پا می توانند به حمایت از مفصل زانو کمک کنند و از خم شدن زانو به سمت بیرون جلوگیری کنند. ورزش‌هایی مانند اسکات، لانژ و پرس پا می توانند به تقویت عضلات پا کمک کنند.
  • کفش مناسب: پوشیدن کفش مناسب که حمایت مناسبی از قوس و تراز پا می‌کند، بسیار مهم است. کفش‌های نامناسب می‌توانند روی هم‌ترازی پاها و زانوها به‌ویژه در حین فعالیت‌های بدنی تأثیرگذار باشند.
  • مراقبت در برابر آسیب‌دیدگی‌ها: انجام فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد به زانوها وارد می‌کنند، مانند ورزش‌های پرتحرک یا فعالیت‌هایی که شامل پیچاندن یا چرخاندن مفصل زانو می‌شوند، می‌تواند احتمال آسیب‌دیدگی را بالا ببرد. بهتر است در هنگام انجام این‌گونه فعالیت‌ها، نهایت مراقبت را عمل آورد.
  • تشخیص زودهنگام: تشخیص به‌موقع این عارضه، به کنترل شدت و همچنین جلوگیری از بروز عوارض آن کمک خواهد کرد.

زمان مراجعه به پزشک برای پای پرانتزی

درصورتی‌که پای پرانتزی پس از دو سالگی ادامه پیدا کرد یا شدت و میزان انحراف آن بیشتر شد، بهتر است که هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه شود. همچنین بروز علائمی مانند درد، لنگیدن، ضعف یا مشکل در دویدن می‌تواند نشانه‌ای برای اقدام سریع و به‌موقع باشد.

تشخیص پای پرانتزی در منزل

ساده‌ترین راه برای تشخیص اینکه پاها پرانتزی است یا نه این است که کودک یا شخص مورد نظر صاف بایستد و مچ پاهایش را به یکدیگر بچسباند. اگر پاها حالت پرانتزی داشتند یا فاصله میان زانوها از یکدیگر زیاد بود، پاها پرانتزی هستند. فاصله عادی و استاندارد میان زانوها باید کمتر از ۲.۵ سانتی‌متر باشد و اگر بیشتر از این بود بهتر است که به یک ارتوپد برای معاینه و تحت نظر قرارگرفتن مراجعه شود.

تشخیص علت زمینه‌ای پای پرانتزی

پس از مراجعه به پزشک، ابتدا یک شرح‌حال از وضعیت و سابقه پزشکی گرفته می‌شود و سپس اقدام به انجام یک معاینه فیزیکی می‌شود. ممکن است برای تشخیص دقیق میزان خمیدگی و پرانتزی بودن پا نیاز به عکس‌برداری از پا باشد. همچنین آزمایش خون برای تشخیص اینکه آیا یک بیماری زمینه‌ای باعث ایجاد پای پرانتزی شده است ممکن است لازم باشد.

درصورتی‌که بیماری زمینه‌ای خاصی وجود نداشته باشد، ممکن است پزشک در ابتدا روش درمانی خاصی را دنبال نکند و طرفاً به والدین توصیه کند تا کودک باید مرتباً معاینه و ارزیابی شود تا ببیند آیا وضعیت او بهتر می‌شود یا نه. درصورتی‌که وضعیت پای پرانتزی بهتر نشد، روش‌های درمانی غیرتهاجمی مانند استفاده از بریس و غیره نیاز باشد.

درمان پای پرانتزی چگونه است؟

خمیدگی و تغییر شکل زانو، یک انحراف ساختاری است. شاید بتوان پای پرانتزی را در دوران کودکی با استفاده از بریس و سایر روش‌های غیرتهاجمی درمان کرد، اما اگر کودک از سن رشد عبور کند، دیگر نمی‌توان پای پرانتزی را با روش‌های غیرتهاجمی به طور کامل برطرف کرد و تنها راه تغییر شکل استخوان به‌وسیله جراحی است. از روش‌های غیرتهاجمی در بزرگسالان فقط می‌توان برای درمان علائم و عوارض پای پرانتزی مانند درد استفاده کرد. البته باید این نکته را به یاد داشت که جراحی همیشه آخرین گزینه درمان است و حتی در بزرگسالی اگر بتوان با روش‌های غیرتهاجمی اقدام به مدیریت عوارض پای پرانتزی کرد، شاید حتی به جراحی هم نیازی نباشد. برخی از روش‌های درمانی پای پرانتزی شامل موارد زیر می‌شود:

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی

در موارد خفیف یا متوسط، به‌خصوص در کودکانی که هنوز در سن رشد قرار دارند، می‌توان از فیزیوتراپی برای درمانی و اصلاح پای پرانتزی استفاده کرد. البته این نکته را به یاد داشته باشید که فیزیوتراپی نمی‌تواند ساختار استخوان را تغییر دهد و در موارد شدید این عارضه یا مواردی که فرد از سن رشد عبور کرده است، فیزیوتراپی فقط می‌تواند در درمان عارضه و علائم ناشی از پای پرانتزی کارساز باشد. هدف فیزیوتراپی اصلاح هم‌راستایی پاها و بهبود عملکرد کلی و تحرک بالاتر بدن است.

ارتز

ارتز

درصورتی‌که کودک هنوز در سن رشد قرار داشته باشد، استفاده از ارتزهایی مانند بریس‌ها، کفش و کفی‌های طبی می‌تواند در درمان و تغییر وضعیت پا و زانو تأثیرگذار باشد. در بزرگسالان و افرادی که از سن رشد عبور کرده‌اند، استفاده از ارتزها فقط می‌تواند باعث درمان عوارض ناشی از پای پرانتزی مانند درد و سایر ناراحتی‌ها شود. ارتزهای می‌توانند روی نحوه راه‌رفتن و تراز پاها تأثیرگذار باشند و فشار روی مفصل زانو را به مقدار قابل‌توجهی کاهش دهند. بهتر است که این ارتزها به‌صورت سفارشی و متناسب با فرد ساخته شوند تا بتوانند اثر مثبت خود را داشته باشند. برخی از بریس‌های مناسب درمان پای پرانتزی شامل بریس‌های بلند پا، بریس‌های مخصوص بیماری بلانت، زانوبندهای سه نقطه فشار می‌شود.

جراحی

جراحی

پزشک اگر تشخیص دهد که روش‌های درمانی غیرتهاجمی نتیجه‌بخش نیست، ممکن است برای درمان پای پرانتزی نیاز به جراحی باشد. سه روش رایج جراحی برای درمان قطعی پای پرانتزی وجود دارد که باتوجه‌به علت شکل‌گیری عارضه می‌تواند روش جراحی متفاوت باشد. سه روش رایج برای جراحی پای پرانتزی وجود دارد:

  • استئوتومی (Osteotomy): رایج‌ترین روش جراحی پای پرانتزی، استئوتومی است. در این روش، جراح با برش استخوان و تغییر شکل آن اقدام به رفع خمیدگی زانو می‌کند. این جراحی معمولاً زمانی انجام می‌شود که فرد از سن رشد عبور کرده است.
  • جراحی هدایت رشد: اگر شدت پای پرانتزی بسیار شدید باشد و زندگی کودک را حتی در زمان رشد دچار اخلال کند، ممکن است که به جراحی هدایت رشد نیاز باشد. در این روش با استفاده از گیره‌ها و بست‌های فلزی اقدام به محدودکردن رشد استخوان در یک طرف زانو می‌شود تا به‌طرف دیگر اجازه داده شود، رشد بیشتری داشته باشد. بعد از رشد کردن طرف دیگر استخوان، پاها به‌مرور شروع به صاف‌شدن می‌کنند.
  • تعویض کامل مفصل زانو: اگر پای پرانتزی در بزرگسالان ناشی از آرتروز شدید باشد ممکن است به تعویض کامل مفصل زانو نیاز باشد. آرتروز می‌تواند مفصل زانو را تخریب و باعث تغییر شکل آن شود، در این صورت می‌توان زانو را با اجزای مصنوعی تعویض کرده و پای پرانتزی را هم‌زمان با آرتروز درمان کرد.

البته این نکته را به یاد داشته باشید که جراحی، آخرین راه درمان پای پرانتزی است و تا زمانی که این عارضه باعث اخلال در زندگی روزمره فرد نشود، نیازی به انجام عمل جراحی نیست. روش‌های درمانی تهاجمی مانند هر جراحی دیگری دارای عوارض خاص خود هستند. برخی از این عوارض شامل مواردی مانند عفونت، خونریزی، ایجاد لخته، آسیب عصبی و همچنین آسیب بیشتر به استخوان‌ها می‌شود. جراحی زمانی ارزش انجام‌دادن دارد که مزایای آن بیشتر از ریسک‌های آن باشد.

ورزش و حرکات اصلاحی پای پرانتزی

ورزش و حرکات اصلاحی نمی‌توانند پای پرانتزی را درمان کنند، اما گنجاندن آن‌ها در برنامه روزانه می‌تواند از میزان فشاری که به زانو وارد می‌شود به شکل قابل توجهی کم کند و به مدیریت عوارض ناشی از پای پرانتزی کمک بسیاری کند. برخی از این ورزش‌ها و حرکات اصلاحی شامل موارد زیر می‌شوند:

حرکت اسکات

حرکت اسکات می‌تواند به تقویت عضلات زانوها، لگن و ران کمک کند. تقویت این عضلات می‌تواند به بهبود هم‌ترازی پاها کمک کند. برای انجام این حرکت مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:

  1. پاهای خود را به عرض شانه باز کنید و انگشتان پا را کمی به سمت بیرون بچرخانید.
  2. وزن خود را روی پاشنه‌های خود نگه دارید و سپس به‌آرامی بنشینید.
  3. سعی کنید هنگام پایین آمدن، زانوها به‌صورت موازی قرار گرفته باشند و به سمت داخل نچرخند.
  4. سپس به‌آرامی به بالا حرکت کنید و بایستید.
  5. در طول انجام حرکت سر و شانه‌های خود را صاف و مستقیم روبه‌جلو نگه دارید.
  6. از خم‌شدن و قوز کردن خودداری کنید.

حرکت لانژ (Lunge)

حرکت لانژ می‌تواند با تقویت عضلات پا، به‌ویژه عضلات چهار سر ران و همسترینگ، به هم‌ترازی زانوها و ساق پا کمک کند. حرکت لانژ به خم کردن زانوها نیاز دارد. این می‌تواند به افزایش دامنه حرکتی در مفاصل و بهبود انعطاف‌پذیری کمک کند. تمرین منظم حرکت لانژ می‌تواند به بهبود وضعیت پاها و حفظ تعادل کمک کند. برای انجام این حرکت مراحل زیر را طی کنید:

  1. بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید و دست‌ها را روی لگن خود قرار دهید.
  2. با یک پا یک قدم به جلو بردارید، زانوی خود را خم کرده و روی پای دیگر بنشینید.
  3. این وضعیت را برای چند ثانیه نگه دارید و سپس به‌آرامی به موقعیت قبلی بازگردید.
  4. همین حرکت را برای پای دیگر نیز تکرار کنید.

حرکت همسترینگ کرل

تقویت و کشش عضلات همسترینگ می‌تواند برای افراد دارای پای پرانتزی مفید باشد. عضلات همسترینگ در پشت ران قرار دارند و وظیفه خم‌کردن زانو را بر عهده دارند. تقویت این عضلات به هم‌ترازی زانو و کاهش فشار روی مفاصل زانو کمک می‌کند. برای انجام این حرکت مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:

  1. برای انجام این حرکت از یک صندلی یا یک میز کمک بگیرد.
  2. پشت صندلی بایستید.
  3. وزن خود را روی انگشتان یک پا قرار داده و پای دیگر را آخر به پشت خم کنید.
  4. ده ثانیه در این وضعیت باقی‌مانده و سپس به موقعیت قبلی بازگردید.
  5. سپس حرکت را روی پای دیگر خود انجام دهید.

حرکت چرخش زانو به پهلو

این یک تمرین برای افزایش دامنه حرکتی لگن و زانو است. افزایش دامنه حرکتی می‌تواند به شکل قابل‌توجهی به هم‌ترازی پاها و کاهش ناراحتی‌های ناشی از پای پرانتزی کمک کند. برای انجام این حرکت مراحل زیر را به ترتیب انجام دهید:

  1. به پهلو دراز بکشید.
  2. زانوی خود را به‌صورت ۹۰ درجه خم کنید.
  3. سپس پاشنه پای بالایی را به سمت بالا حرکت دهید.
  4. برای انجام این حرکت می‌توانید از دست خود کمک بگیرید.
  5. سپس به‌طرف دیگر دراز بکشید و همین حرکت را با پای دیگر تکرار کنید.
  6. در طول انجام حرکت سعی کنید پا را تا جایی که می‌توانید در حالت کشش نگه دارید.

چه نوع کفش و کفی مناسب پای پرانتزی است؟

چه نوع کفش و کفی مناسب پای پرانتزی است؟

اگر پای پرانتزی باعث ایجاد درد و ناراحتی می‌شود، می‌توان از کفش‌های مخصوص پای پرانتزی استفاده کرد. این کفش‌ها را بهتر است که از یک ارتوپدی تهیه کرده تا اندازه و نوع آن مناسب با شرایط فرد تهیه شود. کفش‌های مناسب پای پرانتزی دارای یک پاشنه حمایتی است و از قوس پا به اندازه کافی حمایت می‌کند. همچنین این کفش‌ها به اندازه‌ای جا دارند که بتوان از یک کفی طبی نیز هم‌زمان با آن استفاده کرد. پنجه‌ها باید به‌اندازه کافی جا برای حرکت داشته باشند و همچنین جنس این کفش‌ها باید به‌گونه‌ای ساخته شده باشند که به پا اجازه تنفس و تهویه را بدهند. کفی‌هایی که در این کفش‌ها قرار می‌گیرند با ایجاد ارتفاع در طرفین پای پرانتزی را مجبور می‌کنند تا هنگام راه‌رفتن در حالت صاف قرار بگیرد.

نتیجه‌گیری

پای پرانتزی یک عارضه بسیار شایع پا است که در آن زانوها به بیرون خم شده و باعث می‌شود تا پاها به شکل پرانتزی دیده شوند. فرد دارای پای پرانتزی هنگام ایستادن و قراردادن قوزک پا در کنار یکدیگر نمی‌تواند زانوهایش را به هم برساند. پای پرانتزی بخشی از فرایند رشد طبیعی نوزاد محسوب می‌شود و از بدو تولد تا پایان دو سالگی پای پرانتزی آرام‌آرام شروع به برطرف‌شدن می‌کند. اگر پس از دوسالگی پرانتزی بودن پاها ادامه داشت، ممکن است که یک بیماری یا عارضه زمینه‌ای باعث بروز آن شده باشد و بهتر است که سریعاً پرسه درمان شروع شود. تا زمانی که کودک در سن رشد خود قرار دارد، می‌توان با استفاده از روش‌های درمانی غیرتهاجمی اقدام به برطرف‌کردن پای پرانتزی نمود. درمان قطعی پای پرانتزی در افراد بزرگسال فقط با جراحی امکان‌پذیر است و سایر روش‌های درمانی صرفاً برای درمان عوارض کاربرد دارد.

سوالات متداول

آیا پای پرانتزی باعث کوتاهی قد می‌شود؟

پای پرانتزی با خم‌شدن به بیرون باعث کوتاهی قد خواهد شد. البته اگر این عارضه برطرف شود، قد به حالت عادی خود بازمی‌گردد.

آیا می‌توان با پای پرانتزی زندگی عادی داشت؟

در صورت خفیف بودن یا بدون عارضه بودن، می‌توان با پای پرانتزی یک زندگی عادی داشت و به زندگی روزمره پرداخت.

آیا پای پرانتزی روی نحوه راه‌رفتن تأثیر می‌گذارد؟

پای پرانتزی می تواند بر نحوه راه‌رفتن فرد تأثیر بگذارد، به‌خصوص اگر این عارضه شدید باشد. به‌طورکلی، افراد دارای پای پرانتزی تمایل به کاهش عرض قدم و کاهش سرعت راه‌رفتن دارند. آنها همچنین ممکن است در انجام فعالیت‌های فیزیکی که نیاز به تراز طبیعی اندام‌های تحتانی دارند، مانند دویدن، پریدن یا بالارفتن از پله‌ها، مشکل داشته باشند.

آیا پای پرانتزی دائمی است؟

دائمی بودن یا موقتی بودن پای پرانتزی به‌شدت و نوع آن بستگی دارد. اگر پای پرانتزی فیزیولوژیکی باشد و یک بیماری زمینه‌ای باعث بروز آن نشده باشد، پای پرانتزی می‌تواند تا سن سه سالگی برطرف شود.

آیا می‌توان با پای پرانتزی دوید؟

افراد دارای پای پرانتزی به دلیل توزیع ناهموار وزن روی پاهای خود، در دویدن یا راه‌رفتن راحت دچار مشکل شوند. برخی از افراد با پای پرانتزی شدید ممکن است هنگام دویدن یا انجام فعالیت‌های پرتحرک درد یا ناراحتی را تجربه کنند.

چه فعالیت‌هایی را با پای پرانتزی نباید انجام داد؟

با پای پرانتزی خفیف تقریباً می‌توان فعالیت‌های زیادی را انجام داد. ورزش‌هایی که شامل ضربه و پرش‌های زیاد است ممکن است که در طول زمان باعث ایجاد عارضه‌های فراوانی در فرد دارای پای پرانتزی شود.

بهترین سن برای درمان پای پرانتزی چه زمانی است؟

درمان پای پرانتزی هرچه سریع‌تر و تا زمانی که کودک در سن رشد خود قرار دارد، نتیجه بهتری به همراه خواهد داشت.

چه زمانی باید نگران پای پرانتزی کودک شد؟

اگر پای پرانتزی پس از دو سالگی شدیدتر شد یا باعث بروز درد و ناراحتی شد، باید حتماً درمان شود. بهتر است هم در زمان شروع راه‌رفتن و هم در دو یا سه سالگی برای غربالگری به یک متخصص ارتوپدی کودکان مراجعه کنید.

آیا مشاهده پای پرانتزی در ۱۸ سالگی عادی است؟

خیر، بروز پای پرانتزی پس از دو سالگی عادی نیست و بهتر است در صورت مشاهده، برای ارزیابی شرایط عارضه به یک پزشک مراجعه کنید.

آیا پای پرانتزی با افزایش سن بدتر می‌شود؟

پای پرانتزی اگر در اثر یک عارضه زمینه‌ای به وجود آمده باشد، احتمال بدتر شدن دارد. درمان به‌موقع می‌تواند از بدتر شدن شرایط و بروز عوارض دیگر جلوگیری کند.

آیا پای پرانتزی باعث فلج شدن یا معلولیت شدید می‌شود؟

خیر، پای پرانتزی باعث فلج شدن یا معلولیت شدید نمی‌شود. فقط در موارد نادر و حاد که پرانتزی بودن پاها باعث اختلال در راه‌رفتن شده است، احتمال معلولیت وجود دارد.

آیا پای پرانتزی به جراحی نیاز دارد؟

خیر، پای پرانتزی همیشه به جراحی نیاز ندارد. درصورتی‌که کودک در سن رشد قرار داشته باشد، می‌توان با استفاده از روش‌های غیرتهاجمی پای پرانتزی را برطرف کرد. درصورتی‌که فرد بزرگسال باشد، تا زمانی که پای پرانتزی در زندگی او اخلالی ایجاد نکند، نیاز به جراحی ندارد.

آیا پای پرانتزی را در بزرگسالی هم می‌توان درمان کرد؟

بله، اما روش‌های درمانی غیرتهاجمی در بزرگسالان پای پرانتزی را درمان نمی‌کند و فقط باعث کاهش علائمی مانند درد و ناراحتی و همچنین از بروز سایر عوارض جلوگیری می‌کند. تنها راه درمان قطعی پای پرانتزی در بزرگسالان جراحی است.

آیا پای پرانتزی ممکن است پس از درمان عود کند؟

احتمال بروز دوباره پای پرانتزی پس از درمان بسیار پایین است، اما ممکن است به دلیل ضعف جسمانی، آسیب‌دیدگی استخوان‌ها، بروز عارضه‌های مفصلی و همچنین احتمال بروز خطا در صورت جراحی، پای پرانتزی دوباره بازگردد.

معافیت سربازی پای پرانتزی چگونه است؟

درصورتی‌که فاصله میان دو زانوها ۱۲ سانتی‌متر یا بیشتر باشد، پای پرانتزی می‌تواند باعث معافیت دائم شود، در غیر این صورت ممکن است که پای پرانتزی باعث معافیت از رزم فرد شود.

آخرین مقالات

فهرست مطالب

Call Now Buttonتماس با ما