کلینیک ارتوپدی کودکان|متخصص ارتوپد کودکان

کلینیک ارتوپدی کودکان

کوتاهی پا تا چه اندازه طبیعی است؟ + درمان و ورزش

کوتاهی پا که در آن یک پا از پای دیگر کوتاه‌تر است، عارضه‌ای است که می‌تواند در اثر عوامل مختلفی مانند شرایط مادرزادی، آسیب‌ها و بیماری‌ها ایجاد شود. اندازه پاها در همه افراد قرینه نیست و مقداری اختلاف در طول پاها در هر فرد وجود دارد. اگر این اختلاف طول کمتر از ۲ سانتی‌متر باشد معمولاً به درمان نیاز ندارد، اما اگر اختلاف طولی بیشتر از آن باشد، می‌توان با روش‌هایی مانند استفاده از کفی طبی، بلند کننده‌های کفش، فیزیوتراپی و جراحی، کوتاهی پا را مدیریت یا درمان کرد. در صورت درمان‌نشدن کوتاهی پا عوارضی مانند کمردرد، زانو درد و ایجاد مشکل در نحوه راه‌رفتن شود.

چه پایی کوتاه محسوب می‌شود؟

چه پایی کوتاه محسوب می‌شود؟ 

کوتاهی پا به وضعیتی گفته می‌شود که در آن اندام‌های تحتانی بدن به طور قابل توجهی نابرابر به نظر برسند. کوتاهی پا سال‌هاست که به عنوان موضوعی بحث‌برانگیز در میان محققان و پزشکان بدل گشته و وجود آن پذیرفته شده است، اما از نظر بسیاری از جنبه‌های دیگر، نظیر میزان LLD که از نظر بالینی دارای اهمیت است، اتفاق نظر کمی وجود دارد. به این دلیل که اکثر افراد تفاوت کمی در طول پاهای خود دارند. این اختلاف کم معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند. با این وجود، درصد کمی از افراد حتی با ایجاد اختلاف کم طول پا (حدود ۲ سانتی‌متر )،‌ رفاه و کیفیت زندگی آنها کاهش می‌یابد.

پای کوتاه همچنین دارای نشانه‌های زیر می‌باشد:

  • اندازه ناهموار استخوان ران و استخوان ساق پا
  • لنگیدن و مشکل در راه‌رفتن
  • راه‌رفتن روی پنجه و انگشتان پای کوتاه‌تر
  • متقارن نبودن لگن

انواع کوتاهی پا

دو نوع کوتاهی پا وجود دارد:

  • کوتاهی پای ساختاری: معمولاً این نوع کوتاهی به علت شرایط مادرزادی، ناهنجاری ایدیوپاتیک، شکستگی، اختلالات دژنراتیو، عفونت و سرطان ایجاد می‌شود.
  • کوتاهی پای وضعیتی یا اکتسابی: در این نوع کوتاهی، طول استخوان در هر دو پا برابر است اما کوتاهی به علت انقباض مفصل، ناهنجاری‌، ضعف عضلانی، تاندون‌ کوتاه و غیره ایجاد می‌شود.

اندازه گیری طول پا در منزل

اندازه گیری طول پا در منزل

به منظور ارزیابی کوتاهی پا چد روش مختلف وجود دارد. یکی از ساده‌ترین روش‌ها برای اندازه‌گیری طول پا، استفاده از متر و انجام مراحل زیر است:

  1. اندازه گیری از روی ناف و یا جلوی باسن شروع شود.
  2. از نقطه شروع اندازه‌گیری اطمینان یابید و دقیقاً به خاطر بسپارید. به گونه‌ای که هر پا دقیقاً از همان نقطه روی باسن یا ناف اندازه گیری شود.
  3. اندازه‌گیری را تا نقطه استخوانی روی مچ پا انجام دهید.

وضعیت ذکر شده اختلاف در طول هر پا را تخمین خواهد زد. در صورتی که اختلاف بین دو پا بیشتر از دو سانتی‌متر باشد، پزشک باید معاینات بیشتری را انجام دهد.

چه زمانی کوتاهی پا به درمان نیاز دارد؟

درمان کوتاهی پا به شدت کوتاهی و اختلاف طول پاها بستگی دارد. در برخی موارد اگر کوتاهی پا در سنین بسیار پایین تشخیص داده شود و شدت آن پایین باشد، ممکن است به درمان خاصی نیاز نباشد و پزشک صرفاً اقدام به نظارت و معاینه مستمر پا در زمان رشد کند. اگر پس از مدتی شدت کوتاهی پا بدتر شد، متخصص ارتوپد اقدام به درمان آن می‌کند. در بسیاری از موارد با استفاده یک کفی طبی می‌توان کوتاهی پا را برطرف کرد و از بروز عوارض آن نیز جلوگیری کرد، اما در برخی موارد که تفاوت قابل توجهی در طول پاها وجود دارد، ممکن است به روش‌های درمانی دیگری مانند فیزیوتراپی و جراحی نیاز باشد.

علت کوتاهی پا

عوامل زیادی بر ناهماهنگی طول اندام موثر است نظیر:

  • شرایط مادرزادی: برخی از کودکان با پاهایی با طول مختلف متولد می‌شوند. برخی اوقات این ناهماهنگی با ناهنجاری‌های مادرزادی دیگر همراه خواهد بود. اختلاف کوتاهی پا ممکن است خیلی کم باشد و زود تشخیص داده نشود. با این وجود، با رشد کودک، ممکن است این اختلاف افزایش یافته و بیشتر قابل تشخیص شود. علاوه بر آن ممکن است کودک درگیر سایر مشکلات مربوط به پا نظیر پاچنبری، دیسپلازی رشدی مفصل ران و همی‌هیپرپلازی نیز باشد که بر رشد یک طرف بدن یا استخوان خاص تأثیر بگذارد.
  • بیماری‌های استخوانی یا دیسپلازی: برخی از بیماری‌های استخوانی نظیر اولیر، نوروفیبروماتوز و تومور‌های استخوانی مادرزادی (که عموما خوش خیم هستند) ممکن است موجب کوتاهی پا شوند.
  • عفونت استخوانی: در کودکان، عفونت استخوانی ممکن است موجب اختلال در صفحه رشد شده و کوتاهی پا را ایجاد کند.
  • بیماری‌های عصبی: برخی از بیماری‌های عصبی نظیر فلج مغزی، اسپاستیسیته و اختلالات فلج ممکن است کوتاه شدن یکی از پاها را به همراه داشته باشد.
  • التهاب مفاصل: برخی از بیماری‌ها نظیر آرتریت در نوجوانی و بزرگسالی ممکن است موجب کوتاهی یکی از پاها شوند. البته آرتریت به خودی خود موجب کوتاه شدن پا نمی شود، اما آسیب مفاصل و تغییر شکل آنها ممکن است بر طول پاها تأثیر بگذارد.
  • آسیب: آسیب به استخوان و ترمیم مجدد آن ممکن است موجب کوتاهی یکی از پاها شود و اختلاف در طول پاها را به همراه داشته باشد. در کودکان، آسیب به صفحه رشد ممکن است موجب توقف رشد زودهنگام استخوان، ناهماهنگی طول پا و تغییر شکل آن شود.
  • سرطان و تومورهای استخوانی: تومور و جراحی برای برداشتن آن می‌تواند به طور موقت یا دائم بر رشد بخش‌های اطراف آن تأثیر بگذارد.
  • ایدیوپاتیک: در برخی موارد، علت کوتاهی پا ناشناخته باقی خواهد ماند.
  • هم ترازی و وضعیت کلی: هم‌ترازی نیز می‌تواند بر کوتاهی پا تأثیر بگذارد زیرا تغییر در موقعیت لگن و ستون فقرات را ایجاد می‌کند. در صورتی که لگن کج شده یا چرخیده باشد، می‌تواند موجب شود که یک پا کوتاه‌تر از دیگری به نظر آید. همچنین، اگر ستون فقرات منحنی یا پیچ خورده باشد، می‌تواند موقعیت لگن را نیز تحت تاثیر قرار داده و باعث کوتاهی پا شود.

تشخیص کوتاهی پا

تشخیص کوتاهی پا 

اولین کسانی که معمولاً متوجه مشکل در نحوه راه رفتن کودکان می‌شوند والدین هستند. پس از مراجعه به پزشک، اولین قدم به منظور تشخیص کوتاهی طول پا، شرح کامل سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی توسط متخصص ارتوپد کودکان است. در زمان معاینه، پزشک پا را اندازه‌گیری می‌کند تا طول آن‌ها را محاسبه کند. در صورتی که ناهماهنگی در طول ساق پا وجود داشته باشد، پزشک ممکن است از شما بخواهد که بلوکی را زیر پای کوتاه‌تر قرار دهید تا میزان اصلاح مورد نیاز برای هم‌تراز کردن باسن و بقیه بدن اندازه‌گیری شود.

همچنین ممکن است نیاز به مطالعات تصویربرداری باشد. دقیق‌ترین روش برای تشخیص کوتاهی پا، رادیوگرافی خواهد بود. برخی از مطالعات تصویربرداری انجام شده به شرح زیر است:

  • اشعه ایکس: اشعه ایکس تصاویری از ساختارهای متراکم مانند استخوان ارائه می دهد. در صورتی که پزشک نیاز به اندازه گیری دقیق‌تری برای تشخیص کوتاهی پا داشته باشد، ممکن است عکسبرداری با اشعه ایکس لازم باشد.
  • اسکنوگرام: این روش نیز نوعی خاصی از اشعه ایکس است که از سه تصویر (لگن، زانو و مچ پا) برای اندازه‌گیری طول استخوان پا استفاده می‌کند. پزشک ممکن است علاوه بر اشعه ایکس، اسکنوگرام را نیز تجویز کند.
  • سی تی اسکن: این روش می‌تواند تصویر دقیق‌تری از استخوان و بافت نرم در پا را نسبت به اشعه ایکس ارائه دهد.

در صورتی که کودک شما هنوز در حال رشد است، پزشک احتمالا معاینه فیزیکی و مطالعات تصویربرداری را هر ۶ تا ۱۲ ماه تکرار می‌کند تا بررسی کند آیا اختلاف افزایش یافته یا ثابت مانده است.

روش‌های درمان کوتاهی پا

کوتاهی پا بین ۲ تا ۵ سانتی‌متر و همچنین کوتاهی اکتسابی پا را می‌توان با روش غیر جراحی برطرف کرد. می‌توان با فیزیوتراپی و استفاده از کفی کفش این کار را انجام داد. اما در صورتی اختلاف طول پا بیش از ۵ سانتی‌متر باشد یا با رشد کودک بدتر شود، جراحی تنها گزینه درمانی است. برخی از گزینه‌های درمانی برای ناهماهنگی طول پا عبارتند از:

نظارت

در صورتی که کودک هنوز به بلوغ اسکلتی نرسیده و اختلاف پاهای او کمتر از ۲ سانتی‌متر است، پزشک ممکن است توصیه کند تا زمانی که رشد کودک ادامه دارد تحت نظر بماند. در این مدت، فرزند شما در فواصل منظم (معمولا ۶ ماهه) مورد ارزیابی قرار می‌گیرد تا مشخص شود که آیا این اختلاف در حال افزایش است یا ثابت می‌ماند.

کفی طبی و بلند کننده کفش

کفی طبی و بلند کننده کفش 

یکی از راه‌های رفع اختلاف طول پاها و کوتاهی پا استفاده از کفی طبی و بلند کننده کفش است. این کفی‌ها پس از اسکن کف پا به‌صورت سفارشی ساخته می‌شوند و در قسمت پاشنه پای کوتاه‌تر قرار می‌گیرند. کفی‌های طبی درون کفش و بلند کننده کفش روی کفش قرار می‌گیرند و با هم اندازه کردن ارتفاع دو پا اقدام به رفع کوتاهی می‌کنند. البته این کفی‌ها و بلند کننده‌ها، کوتاهی پا را فقط به‌صورت موقتی رفع می‌کند، اما این موضوع می‌تواند به افرادی که اختلاف طولی کمی در پاهایشان دارند کمک بسیار زیادی کند. استفاده از این وسایل می‌تواند راه‌رفتن و دویدن را با سهولت بیشتری همراه کند و عوارضی مانند کمردرد و زانو درد را کاهش دهد.

کفش طبی

کفش طبی

کفش‌های مخصوصی نیز وجود دارد که به منظور رفع اختلافات تا حدود ۳ سانتی‌متر ساخته شده‌اند. پاشنه‌ها می‌توانند به صورت بلند یا کوتاه باشند و یا کف چوب پنبه‌ای به ضخامت ۵ تا ۱۰ میلی‌متر تعبیه شود. کفی یکی از کفش‌ها می‌تواند بالاتر ساخته شود و موارد تکمیلی نظیر کمکی فشار نیز می تواند بر روی آن تعبیه شود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی 

فیزیوتراپی می‌تواند با رفع عدم تعادل عضلانی و ضعف پا، به رفع این مشکل کمک کرده و اختلاف طول پا را کاهش دهد. فیزیوتراپیست می‌تواند با ارائه برنامه ورزشی خاص، موجب تقویت عضلات پای آسیب دیده، افزایش هم ترازی، بهبود تعادل کلی و کاهش هر گونه درد یا ناراحتی شود. نکته مهم این است که میزان اثربخشی فیزیوتراپی به منظور بهبود ناهماهنگی طول پا به شدت بیماری و علت اصلی بستگی دارد.

جراحی

جراحی

تنها راه درمان قطعی کوتاهی پای ساختاری جراحی است. در کودکانی که هنوز در حال رشد هستند و کوتاهی پای شدیدی دارند، جراحی هدایت صفحه رشد یا اپی‌فیزیودز می‌تواند پاها را تا زمان پایان رشد کودک هم‌اندازه کند. در کسانی که از سن رشد خود خارج‌شده‌اند، جراحی بلندکردن پای کوتاه یا جراحی کوتاه‌کردن پای بلند می‌تواند از دیگر جراحی‌های کوتاهی پا باشد.

  • جراحی هدایت رشد: پی فیزیودز یا جراحی رشد هدایت شده روشی برای توقف موقت یا دائمی رشد پای بلندتر است در این روش به پای کوتاه‌تر فرصتی داده می‌شود تا به پای بلند‌تر برسد. حین جراحی، جراح ارتوپد برش‌های کوچکی بر روی قسمت تحتانی ران و ساق پا در نزدیکی زانو ایجاد می‌کند تا به صفحات رشد باز دسترسی پیدا کند. سپس با سوراخ کردن صفحه رشد یا قرار دادن صفحات فلزی کوچک در اطراف آن، موجب کند شدن یا توقف دائمی یا موقت رشد استخوان در آن ناحیه خاص می‌شود. در صورتی که صفحات فلزی در جای خود قرار داشته باشند، بیماران باید هر سه تا چهار ماه یکبار با جراح ارتوپد به منظور اندازه‌گیری تفاوت پا و تعیین بهترین زمان برای برداشتن پلاک ملاقات داشته باشند. زمانی که اصلاح مناسب انجام گرفت، صفحات فلزی برداشته شده و پای کودک شما باید رشد طبیعی خود را از سر بگیرد.
  • جراحی بلندکردن یا کوتاه‌کردن پا: با کوتاه کردن و بلند کردن پا در حین عمل و پس از برداشتن استخوان، می‌توان حدود سه تا چهار سانتی‌متر تغییر طول ایجاد کرد. این کار با استفاده از فشرده‌سازی یا اکستنشن اجباری حاصل می‌شود. جراحی با برش و اسکارهای نسبتاً بزرگ همراه است. علاوه بر این کوتاه شدن یا بلند شدن حاد استخوان همیشه موجب وارد شدن استرس قابل توجهی بر روی بافت نرم خواهد شد. پس از کوتاه شدن استخوان، بافت نرم نسبتاً طولانی می‌شود. در نتیجه نارسایی عضلانی غیرفعال همراه با از دست دادن قدرت، حتی تا حد لنگیدن را به همراه خواهد داشت. تمرینات فشرده می‌تواند این کاهش قدرت را جبران کند، اما این روند ممکن است بسته به میزان شدت آن، سال‌ها طول بکشد. به طور کلی این عوارض برای یک سوم بیماران رخ می دهد.(منبع)

ورزش‌ها و حرکات اصلاحی کوتاهی پا

برخی از ورزش‌ها و کشش‌ها ممکن است برای کاهش اختلاف طول پا و علائم مرتبط با آن کمک کننده باشند. مثلا در بسیاری از انواع ورزش، شما باید کار را به آرامی شروع کنید و در صورتی که بدنتان راحت بود، قدرت را افزایش دهید. تمرینات با ضربه زیاد می‌توانند موجب فشار فیزیکی شوند. نیروی بدنی می‌تواند موجب ایجاد فشارهای ریز روی استخوان‌های شما شود، و تغییرات تدریجی در توده و طول استخوان را ایجاد کند.

در ادامه چند تمرین ذکر می‌شود که ممکن است برای درمان اختلاف طول پا کمک کننده باشد. زمان انجام این تمرینات، باید کشش ملایم یا تنش راحت را احساس کنید، اما احساس ناراحتی یا درد شدید نداشته باشید. اگر هر یک از فعالیت‌ها باعث ایجاد درد می‌شود، با کاهش تعداد تکرارها یا کاهش شدت ان را متعادل کنید.

کشش همسترینگ 

به منظور اینکه ماهیچه‌های بالای پای خود را بلندتر کنید، حرکات کششی همسترینگ را امتحان کنید. این کشش را نزدیک نیمکت یا گوشه دیوار انجام دهید.

۱- به پشت روی زمین دراز بکشید.

۲-پای بلندتر خود را روی زمین نگه داشته و پای کوتاه‌تر خود را روی بازوی مبل یا دیوار قرار دهید. ساق پا کشیده نگه داشته شود. می‌توانید به آرامی زانو را فشار دهید تا پای بلند شده تا حد امکان صاف شود. کشش را باید در پشت پای بلندتر احساس کنید.

۳- زمانی که برای اولین بار این تمرین را آغاز می‌کنید، وضعیت را به مدت ۱۰ ثانیه نگه داشته و تا ۳۰ ثانیه آن را تحمل کنید.

۴-چهار تا پنج بار به منظور انجام یک ست کامل آن را تکرار کنید.

سعی کنید حداقل دو ست در روز از این تمرین را انجام دهید. کشش باید راحت بوده و دردناک نباشد. در صورتی که احساس ناراحتی کردید شدت آن را کاهش دهید.

کشش هیپ اداکتور

  1.  به پشت دراز بکشید، پاهای خود را در کنار هم قرار داده و کف پای خود را صاف روی زمین قرار دهید.
  2. به آرامی اجازه دهید زانوهایتان به طرفین قرار گیرد و متوجه کشش ملایم داخل ران خود شوید.
  3. این وضعیت را برای ۱۰ تا ۳۰ ثانیه نگه دارید و چهار تا پنج بار آن را تکرار کنید.

در روش دیگر، شما می‌توانید کشش اداکتور لگن را در حالت نشسته انجام دهید:

  1. به صورت ضربدری روی زمین بنشینید. پاهای شما باید طوری قرار گیرند که کف پاها کنار هم باشند.
  2. اجازه دهید زانوهایتان به پهلو قرار گیرد تا کشش ملایم را در بخش داخلی ران احساس کنید.
  3. با خم کردن تنه به جلو، کشش را عمیق‌تر کنید. بالاتنه خود را صاف نگه داشته و به آرامی حرکت کنید تا از فشار کم نشود.
  4. این موقعیت را برای ۱۰ تا ۳۰ ثانیه نگه دارید و آن را چهار تا پنج بار تکرار کنید.

کشش فلکسور هیپ

این تمرین ساده برای همسترینگ، کمر و بالای ران، کشش زانو تا سینه مناسب است.

  1. به پشت دراز بکشید و هر دو پای خود را دراز کنید.
  2. در حالی که پای دیگر را صاف نگه داشته‌اید، به آرامی یک زانو را به سمت سینه خود بکشید. اطمینان یابید که کمر خود را روی زمین فشار می‌دهید.
  3. این کشش را ۳۰ تا ۹۰ ثانیه نگه دارید.
  4. این کار را با پای دیگر تکرار کرده و حرکات کششی را چهار تا پنج بار انجام دهید.

اسکات

اسکات ورزشی عالی برای تقویت پاها و بهبود تعادل کلی محسوب می‌شود.

  • طوری بایستید که پاها به اندازه عرض شانه باز بوده و انگشتان پا به سمت جلو کشیده شوند. به آرامی بدن خود را در حالت چمباتمه پایین بیاورید، پشت خود را صاف و زانوها را روی انگشتان پا نگه دارید.
  • قبل از اینکه به عقب برگردید، حرکت اسکات را ۵ تا ۱۰ ثانیه نگه دارید.
  • این تمرین را ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

لانگز

لانگز یکی دیگر از تمرینات عالی برای بهبود قدرت و تعادل پا محسوب می‌شود.

  • طوری بایستید که پاها را به اندازه عرض لگن باز شود و دست‌ها را روی باسن قرار دهید.
  • با یک پا به جلو قدم بردارید و بدن خود را در حالت لانژ پایین بیاورید. اطمینان یابید که پشت خود را صاف نگه داشته‌اید و زانوهای خود را روی انگشتان پا نگه دارید.
  • پیش از بازگشت به موقعیت آغازین، لانژ را به مدت ۵ تا ۱۰ ثانیه نگه دارید. این تمرین را ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید.

عوارض درمان نکردن کوتاهی پا

طول متفاوت پا برای کودکان ممکن است حالت طبیعی و الگوهای راه رفتن آن‌ها را تغییر دهد. این قضیه باعث می‌شود که عوارض طولانی مدت مختلف ایجاد شود. به عنوان مثال برای ستون فقرات، مفاصل ران و مفاصل زانو خطراتی را به همراه داشته و یا عدم تقارن دردناک در زنجیره‌های عضلانی ایجاد کند. برخی از عوارض ناهماهنگی طول پا عبارتند از:

  • درد لگن: اختلاف طول ساق پا موجب تغییر مکانیکی مفصل ران و در نهایت ایجاد درد لگن می‌شود.
  • جابجایی لگن: وقتی یک پا کوتاه‌تر از دیگری باشد، ممکن است موجب کج شدن لگن و انحنای ستون فقرات به منظور جبران اختلاف طول پا شود.
  • کمردرد: عدم تعادل لگن می‌تواند منجر به توزیع نابرابر وزن و فشار روی باسن شود که درد و ناراحتی را به همراه خواهد داشت.
  • آرتریت: اختلاف طول ساق پا باعث افزایش فشار روی مفاصل می‌شود و انحطاط مفصل و آرتریت را به همراه خواهد داشت.
  • اسکولیوز ایدیوپاتیک: کوتاهی پا با کج کردن لگن و تلاش برای حفظ تعادل و تراز، موجب انحنای ستون فقرات می‌شود. با گذشت زمان، این قضیه منجر به ایجاد اسکولیوز خواهد شد.
  • سندرم باند ایلیوتیبیال: آسیب شایع که به علت استفاده بیش از حد باند ایلیوتیبیال ایجاد می‌شود. این تراز تغییر یافته موجب ایجاد استرس بیش از حد بر روی باند ایلیوتیبیال می‌شود، زیرا ناحیه استخوانی در بخش بیرونی مفصل زانو ساییده می‌شود. با گذشت زمان، این اصطکاک مکرر التهاب و درد در باند ایلیوتیبیال را به همراه خواهد داشت.
  • پرونیشن پا: عدم تعادل در تراز بدن می‌تواند موجب شود که پای سمت کوتاه‌تر پا پرونیت یا صاف شود. با گذشت زمان، این امر می‌تواند بیماری‌های دیگری نظیر التهاب کف پا، تاندونیت آشیل و اسپلینت ساق پا را به همراه داشته باشد.

پیشگیری از کوتاهی پا

ممکن است که نتوان از اختلاف طول پاها جلوگیری کرد، زیرا این مشکل ممکن است ناشی از عوامل مختلفی نظیر ژنتیک، آسیب یا شرایط پزشکی باشد. با این وجود، اقداماتی هست که می‌توان برای کاهش خطر ابتلا به آن انجام داد:

علاوه بر آن پوشیدن کفش مناسب و پرهیز از فعالیت‌هایی که فشار بیش از حد به پاها وارد می‌کنند بسیار مهم است.

  • حفظ وضعیت بدنی خوب: یکی از راه‌های کاهش خطر ناهماهنگی طول پا، حفظ وضعیت و مکانیک بدنی است. این قضیه می‌تواند از آسیب‌هایی که منجر به کوتاه شدن پا می‌شود جلوگیری کند.
  • ورزش منظم: ورزش ممکن است لزوماً از اختلاف طول پا جلوگیری نکند، اما می‌تواند موجب بهبود قدرت و انعطاف‌پذیری عضلات شود و میزان کوتاهی پا را کاهش دهد. علاوه بر آن تمرینات کششی نیز موجب بهبود انعطاف پذیری و کاهش تنش عضلانی می‌شود، و می تواند از ناهماهنگی اندام‌های تحتانی جلوگیری کند.
  • کفش‌های حمایتی: پوشیدن کفش‌هایی که پشتیبان قوس و بالشتک هستند می‌تواند به کاهش ضربه روی پاها کمک کرده و از کوتاهی پا جلوگیری کند.
  • پرهیز از پوشیدن کفش پاشنه بلند: کفش‌های پاشنه بلند می‌توانند فشار بیشتری به پاهای شما وارد کرده و موجب عدم تعادل ماهیچه‌ها شوند.
  • بیماری‌های زمینه‌ای: برخی شرایط پزشکی نظیر آرتریت یا اسکولیوز می توانند موجب اختلاف طول پا شوند. مدیریت این شرایط می‌تواند از عوارض بیشتر جلوگیری کند.

نتیجه‌گیری

کوتاهی پا یا اختلاف طول پا وضعیتی است که در آن یک پا کوتاه‌تر از دیگری است. این می‌تواند در اثر عوامل مختلفی از جمله شرایط مادرزادی، آسیب‌دیدگی‌ها و بیماری‌ها ایجاد شود. کوتاهی پا می‌تواند منجر به بروز طیف وسیعی از عوارض از جمله کمردرد، درد لگن، زانو درد و پا درد شود. گزینه‌های درمانی کوتاهی پا شامل کفی طبی، بلند کننده کفش، فیزیوتراپی و جراحی می‌شود. انتخاب هر یک از این گزینه‌های درمانی به علت زمینه‌ای، میزان اختلاف پا و نظر پزشک بستگی دارد. در صورت اقدام زودهنگام و شروع درمان در زمانی که کودک هنوز در سن رشد قرار دارد، می‌توان از بروز عوارض و شدیدتر شدن کوتاهی پا جلوگیری کرد.

سوالات متداول

کوتاهی پا تا چه اندازه‌ای سلامت را به خطر نمی‌اندازد؟

معمولاً اختلاف طول پا اگر کمتر از ۱.۵ تا ۲ سانتی‌متر باشد، باعث بروز عوارض شدیدی نمی‌شود و باعث تغییر در سلامت و کیفیت زندگی نمی‌شود.

شکستگی لگن چگونه باعث کوتاهی پا می‌شود؟

به‌طورکلی شکستگی در استخوان پا، خصوصاً در لگن، احتمال کوتاهی پا را افزایش می‌دهد. دلیل این موضوع هم بهبود و پیوند نامناسب استخوان شکسته‌شده است. البته اگر شکستگی استخوان شدید باشد، حتی در صورت بهبود مناسب هم ممکن است باعث کوتاهی پا شود.

آیا کوتاهی پا می‌تواند ژنتیکی باشد؟

بله، برخی عوامل و سندرم‌های ژنتیکی می‌توانند باعث کوتاهی پا شوند.

آیا با کوتاهی پا می‌توان یک زندگی عادی داشت؟

بله، با کوتاهی پا هم می‌توان یک زندگی عادی داشت. با وجود اینکه کوتاهی پا می‌تواند باعث ناراحتی و مشکل در برخی فعالیت‌ها شود، اما راه‌هایی برای مدیریت این عارضه و افزایش کیفیت زندگی وجود دارد.

آیا با کوتاهی پا می‌توان ورزش کرد؟

بله، با کوتاهی پا می‌توان ورزش کرد، اما مراقبت و انجام برخی اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از آسیب یا ناراحتی بیشتر در زمان ورزش مهم است. کوتاهی پا می‌تواند باعث عدم تعادل و افزایش احتمال آسیب‌دیدگی شود.

آیا با کوتاهی پا می‌توان دوچرخه سواری کرد؟

بله با کوتاهی پا می‌توان دوچرخه سواری کرد، اما برای اطمینان از راحتی و امنیت ممکن است نیاز به استفاده از کفی طبی یا بلند کننده کفش باشد. ناهماهنگی طول پا می‌تواند باعث فشار ناهموار روی پدال‌ها و زین شود و در طول زمان منجر به ناراحتی یا حتی آسیب شود.

آیا با کوتاهی پا می‌توان رانندگی کرد؟

کوتاهی پا در صورت شدت زیاد می‌تواند بر توانایی رانندگی تأثیر بگذارد. در برخی موارد ممکن است نیاز به افزایش ارتفاع پدال‌ها یا استفاده از کفی و بلند کننده‌های کفش باشد.

آیا کوتاهی پا باعث کمردرد می‌شود؟

بله، کوتاهی پا می‌تواند باعث بروز کمردرد شود. کوتاهی یک پا از پای دیگر می‌تواند باعث عدم تعادل در لگن و ستون فقرات شود و این باعث افزایش فشار در ستون فقرات و بروز کمردرد می‌شود.

آیا کوتاهی پا باعث زانو درد می‌شود؟

بله، کوتاهی پا می‌تواند با توزیع نابرابر وزن در پاها و افزایش فشار در مفصل زانو، باعث بروز زانو درد شود.

آیا کوتاهی پا خودبه‌خود برطرف می‌شود؟

در برخی موارد، کوتاهی پای جزئی ممکن است به تدریج و با رشد کودک خودبه‌خود اصلاح شود. با این حال، اگر اختلاف قابل توجه باشد یا مشکلاتی ایجاد کند، ممکن است نیاز به مداخله پزشکی داشته باشد.

کوتاهی پا تا چه سنی قابل درمان است؟

درمان کوتاهی پا در زمان رشد کودک بسیار آسان‌تر از بزرگسالی است، اما همچنان در بزرگسالان با استفاده از کفی‌های طبی یا بلند کننده‌های کفش می‌توان اقدام به جبران اختلاف طول پا اقدام به جراحی پا کرد.

آیا جراحی کوتاهی پا امن است؟

جراحی کوتاهی پا می‌تواند موفقیت‌آمیز باشد، اما مانند هر جراحی دیگری نیز شامل عوارضی مانند عفونت، آسیب عصبی و بهبود نامناسب استخوان‌ها نیز شود.

آیا با کوتاهی پا می‌توان معافیت سربازی گرفت؟

درصورتی‌که کوتاهی پا بیشتر از ۳ سانتی‌متر باشد و فرد مشمول مدرکی پایین‌تر از کارشناسی داشته باشد، امکان معافیت دائم فرد وجود دارد. در رابطه با مشمولین دیگر با مدارک تحصیلی بالاتر کوتاهی پا باید بیشتر از ۵ سانتی‌متر باشد تا شامل معافیت دائم شود. سایر کوتاهی‌ها در بهترین شرایط ممکن است فقط معافیت از رزم را به همراه داشته باشند.

آخرین مقالات

فهرست مطالب

Call Now Buttonتماس با ما