کلینیک ارتوپدی کودکان|متخصص ارتوپد کودکان

کلینیک ارتوپدی کودکان

کوتاهی تاندون آشیل؛ درمان سریع بدون جراحی + حرکات اصلاحی

کوتاهی تاندون آشیل پا

کوتاهی تاندون آشیل عارضه‌ای است که در آن تاندون آشیل به­ عنوان اصلی­‌ترین تاندون بدن انسان، به طور غیرطبیعی نسبت به استخوان و عضله پا کوتاه است و باعث اختلال در راه‌رفتن می‌شود. روش­‌های درمان کوتاهی تاندون آشیل شامل ورزش و حرکات اصلاحی، آتل، فیزیوتراپی، استفاده از وسایل کمکی مانند بریس و جراحی است. ورزش، ماساژ و فیزیوتراپی برای درمان سریع التهابات تاندون آشیل در موارد خفیف تجویز می­‌شود، درحالی­‌که استفاده از بریس و آتل در مواردی است که علت کوتاهی تاندون آشیل مربوط به مشکلات ساختاری باشد. اگر کوتاهی تاندون آشیل کودک شدید بوده و عضلات ساق پا و تاندون‌ آشیل بسیار سفت باشد و سن کودک بالای ۵ سال باشد ممکن است انجام جراحی ضروری باشد.

کوتاهی تاندون آشیل چیست؟

راه رفتن کودک دچار کوتاهی بسیار شدید تاندون آشیل، قبل از عمل

کوتاهی تاندون آشیل عارضه‌ای است که در آن طول تاندون آشیل، با عضله ساق پا و استخوان پاشنه نامتناسب و کوتاه‌تر از حد طبیعی است. تاندون آشیل به‌عنوان اصلی­‌ترین تاندون بدن انسان از استخوان پاشنه تا عضله ساق پا امتداد دارد و در خم‌کردن، حرکت مچ پا و توانایی گذاشتن کف پا روی زمین نقش دارد. تاندون آشیل همچنین نقشی کلیدی در انتقال نیروی عضلات حین راه‌رفتن و دویدن دارد. کوتاهی این تاندون باعث می‌­شود که هنگام گذاشتن پا بر روی زمین، تاندون کش آمده و فشار بیش از حدی روی آن وارد شود؛ در نتیجه‌ی این فشار مضاعف، کودک دچار درد ‌پا می‌شود، دچار اختلال در الگوی راه‌رفتن شده و اغلب روی پنجه پا راه ‌می­رود، و در دویدن مشکل پیدا می‌کند.

عوارض ناشی از کوتاهی تاندون آشیل اغلب هنگام راه‌رفتن و فعالیت بدنی بروز می‌­کند و شامل موارد زیر است:

  • راه‌رفتن بر روی پنجه پا
  • درد در پشت ساق و پاشنه پا و یا در طول تاندون هنگام فعالیت بدنی
  • لرزش و عدم ثبات در پاها
  • احساس درد و ناراحتی هنگام زمین گذاشتن پاشنه پا
  • گرفتگی و درد صبحگاهی در ساق پا
  • تورم در پشت مچ پا
  • احساس درد و حساسیت هنگام لمس تاندون
  • شنیدن صدای خش‌خش (کرپیتوس) حین حرکت مچ پا
  • افزایش پیچ‌خوردگی در مچ پا
  • احتمال احساس درد در زانو و کمر

کوتاهی تاندون آشیل به چه علت ایجاد می‌شود؟

کوتاهی تاندون آشیل علاوه بر عوامل ارثی، مشکلات عضلانی و استفاده نامناسب از عضلات ممکن است ناشی از بیماری‌های عصبی مختلفی باشد که بر سیستم اعصاب مرکزی یا محیطی تأثیر می‌گذارد؛ مانند فلج مغزی، فلج اطفال، اسپینا بیفیدا و دیستروفی عضلانی؛ برخی از عوامل و بیماری­‌های دخیل در ایجاد سندرم کوتاهی آشیل شامل موارد زیر است:

عوامل مادرزادی

عوامل مادرزادی

کوتاهی تاندون آشیل ممکن است از والدین به ارث برسد. یعنی این عارضه می­‌تواند ناشی از عوامل ژنتیکی بوده و قبلاً در خانواده دیده شده باشد. اگرچه در برخی موارد ژن­‌های مربوط به کوتاهی تاندون آشیل پنهان بوده و ‌کسی در نزدیکان دچار این عارضه نیست اما همچنان نوزاد با تاندون آشیل کوتاه به دنیا می‌­آید. در این صورت احتمال دارد که کوتاهی تاندون آشیل با بزرگ‌شدن و رشد کودک شدیدتر شود.

فلج مغزی

فلج مغزی

فلج مغزی یک اختلال عصبی است که بر تونوس یا کِشنگ عضلانی (سفتی، انقباض و کمبود انعطاف­‌پذیری عضلات)، حرکت و هماهنگی عضلات تأثیر می­‌گذارد. تحقیقات نشان می­‌دهد که فلج مغزی با ایجاد تغییراتی در طول ماهیچه‌­ها و تاندون­‌ها منجر به کوتاهی تاندون آشیل می­‌شود. به علاوه، اسپاستیک اکینوس (سفت شدن تاندون آشیل) که یکی از ناهنجاری­‌های ناشی از فلج مغزی است باعث کوتاهی تاندون آشیل، کاهش دامنه حرکتی مچ پا و مشکل در راه رفتن می‌شود. مطالعات دیگر نیز نشان­‌دهنده­‌ی طول آشیل کوتاه‌­تر در کودکان مبتلا به فلج مغزی نسبت به همسالان خود است.

ضعف عضلانی

ضعف عضلانی

تاندون آشیل نقش مهمی در کنترل و هماهنگی نیروهای کششی عضلات هنگام راه‌رفتن و دویدن دارد؛ بنابراین هرگونه ضعف عضلانی می‌تواند به کوتاهی تاندون آشیل و مشکلات ناشی از آن منجر شود. همچنین، دیستروفی عضلانی نیز می­‌تواند منجر به کوتاهی تاندون آشیل شود. عارضه کوتاهی تاندون در اثر ضعف عضلانی مشکلی جدی است و می­‌تواند با روش­‌های غیرتهاجمی مانند فیزیوتراپی درمان شود.

کف پای صاف

کف پای صاف

دو عارضه­‌ی کف پای صاف و کوتاهی تاندون آشیل به یکدیگر مرتبط هستند. صافی کف پا در کودکان رایج است و معمولاً با بزرگ شدن کودک مرتفع می‌شود. اما در برخی موارد، کف پای صاف می‌تواند به دلیل کوتاهی تاندون آشیل باشد که نیاز به درمان دارد. صافی کف پا نیز با تغییر ساختار پا می‌­تواند باعث کوتاهی و مشکل در تاندون آشیل شده و منجر به التهاب و پارگی­‌های کوچک در تاندون و کوتاهی آن شود. فیزیوتراپی و استفاده از ارتز اولین خط درمان هستند ولی در موارد شدید باید جراحی انجام شود.

اوتیسم

اوتیسم یا اختلال طیف اوتیسم (ASD) یک اختلال رشدی- عصبی است که با مشکلاتی در تعامل اجتماعی، ارتباطات و الگوهای رفتاری محدود و تکراری مشخص می‌شود. راه‌رفتن بر روی پنجه پا در افراد مبتلا به اوتیسم رایج بوده و یکی از عوارض اوتیسم است. حدود ۲۰ درصد از بیماران اوتیسمی روی پنجه پا راه می‌روند (منبع ۱) که می­تواند منجر به کوتاه شدن ثانویه تاندون آشیل شده و بر دامنه حرکتی مچ پا تاثیر بگذارد.

اسپینا بیفیدا

اسپینا بیفیدا یا مهره شکاف­دار یک نقص مادرزادی است که در طی آن ستون فقرات و نخاع نوزاد به درستی در رحم شکل نمی­‌گیرد و منجر به شکاف در ستون فقرات می­‌شود. اسپینا بیفیدا با آسیب عصبی و از بین بردن عملکرد عضلانی می­‌تواند باعث کوتاهی تاندون آشیل شود. این حالت اغلب حاصل از مشکلات ساختاری ستون فقرات بوده و منجر به انواعی از مشکلات مانند کوتاهی تاندون و پاچنبری می­‌شود، زیرا کوتاهی تاندون، استخوان­‌ها را از موقعیت طبیعی خود خارج می‌­کند.

فلج اطفال

فلج اطفال منجر به ناهنجاری‌­هایی در اسکلت بدن و مفاصل از جمله ضعف یا انقباض عضلانی، کوتاه‌شدن استخوان درشت‌نی و تاندون می­‌شود. در کودکان مبتلا به فلج اطفال، اختلالات عصبی – عضلانی نیز ممکن است باعث کوتاهی تاندون آشیل شود. سایر عوارض ناشی از فلج اطفال مانند ضعف عضلات جلوی ساق پا، خمیدگی غیرطبیعی زانو و نشستن به‌صورت دوزانو نیز در کوتاهی تاندون آشیل نقش دارند.

تشخیص کوتاهی تاندون آشیل

روش‌های تشخیص سندرم کوتاهی تاندون آشیل شامل ترکیبی از بررسی تاریخچه پزشکی بیمار، معاینه فیزیکی و آزمایش­‌های تصویربرداری است. بررسی سابقه پزشکی ممکن است شامل ارزیابی عادات ورزشی و الگوی راه‌رفتن باشد. طی معاینه فیزیکی نیز ضخامت، طول و حساسیت تاندون آشیل ارزیابی می­‌شود. به علاوه، آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، سونوگرافی و اسکن MRI نیز تصویری دقیق از وضعیت تاندون ارائه می‌­دهند. انجام دقیق این رویکردهای تشخیصی به تعیین شدت کوتاهی تاندون آشیل و انتخاب روش درمانی مناسب کمک می‌کند.

درمان کوتاهی تاندون آشیل بدون جراحی

درمان کوتاهی تاندون آشیل بدون جراحی

درمان­‌های غیرجراحی برای کوتاهی تاندون آشیل در صورت تشخیص زودهنگام و درمان سریع تا حدودی مؤثر هستند و می‌توانند منجر به کاهش علائم کوتاهی تاندون و درد و سفتی عضلات شوند. اگرچه درمان­های غیرجراحی منجر به بهبودی موقتی و کاهش علائم می­‌شوند، اما در برخی موارد جهت بهبود دائمی و کامل، انجام جراحی ضرورت دارد. اگر کوتاهی تاندون آشیل شدید باشد و درمان­‌های غیرجراحی نتیجه مطلوبی نداشته باشند، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. روش‌های غیرتهاجمی مختلفی برای درمان کوتاهی تاندون آشیل پا وجود دارد که شامل موارد زیر است.

 برای درمان سریع درد و التهاب حاصل از کوتاهی تاندون آشیل:

  1.  اولین قدم استراحت و بالا نگه‌داشتن پا است.
  2.  به مدت یک الی دو روز هر چند ساعت یک‌بار به مدت ۱۵ الی ۲۰ دقیقه، یک کیسه یخ را روی محل درد قرار دهید.
  3. همچنین استفاده از مسکن‌های بدون نسخه مانند ایبوپروفن و ناپروکسن نیز توصیه می‌شود.

بااین‌حال مشکلی که بسیاری از کودکان یا بزرگسالان دچار کوتاهی تاندون آشیل از آن رنج می‌برند، کشیدگی، التهاب، و درد این تاندون است که با فعالیت بیشتر تشدید می‌شود. می‌توان برای درمان سریع این مشکل از راه‌حل‌هایی که ذکر شد استفاده کرد؛ اما تا درمان قطعی و تخصصی توسط پزشک صورت نگیرد، این مشکل همچنان پابرجا خواهد بود.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی کوتاهی تاندون آشیل

یکی از درمان­‌های مؤثر و غیرتهاجمی کوتاهی تاندون آشیل، فیزیوتراپی است که معمولاً شامل ترکیبی از تمرینات و تکنیک‌های مختلف است. به‌عنوان‌مثال تمرینات اکسنتریک که شامل پایین آوردن تدریجی پاشنه پا در حین انقباض عضله ساق پا است، می‌­تواند به بهبود قدرت و کاهش درد در تاندون کمک کند. این تمرینات را می­‌توان با استفاده از تجهیزات مختلفی مانند دستگاه­‌های وزنه‌برداری یا نوارهای کشی انجام داد. بهتر است که این حرکات با سایر تمریناتی که عضلات ساق پا و بافت‌­های اطراف را هدف قرار می­‌دهد ترکیب شود. فیزیوتراپی با تکنیک‌های درمانی دیگری مانند ماساژ بافت عمیق، کشش و حرکت مفصل نیز قابل انجام است. این تکنیک‌ها می‌توانند منجر به بهبود انعطاف‌پذیری، کاهش تنش در عضلات ساق پا و بهبودی تاندون شوند.

تمرینات اصلاحی برای درمان کوتاهی تاندون آشیل می­‌تواند به بهبود انعطاف­‌پذیری، قدرت و تحرک تاندون و عضلات اطراف آن کمک کند. اما انجام صحیح و مداوم این تمرینات برای کسب نتایج مؤثر ضروری است. همچنین توصیه می‌شود قبل از شروع هر برنامه ورزشی برای اطمینان از ایمنی و اثربخشی آن با یک متخصص مشورت کنید. برخی از ورزش‌ها و حرکات اصلاحی که می‌توانند به کشش و بلندشدن تاندون آشیل کمک کنند شامل موارد زیر است:

کشش با حوله 

درمان کوتاهی تاندون با کشش با حوله

  1. با پاهای کشیده و زانوهای صاف بنشینید.
  2. یک حوله را در اطراف پای خود درست زیر انگشتان پا قرار دهید.
  3. دو انتهای حوله را در دستان خود بگیرید و انگشتان پا را به‌آرامی به سمت بدن خود بکشید و زانو را صاف نگه دارید،۳۰  ثانیه صبر کنید و این حرکت را ۳ بار برای هر پا تکرار کنید.

بلندکردن پاشنه به‌صورت نشسته

بلند کردن پاشنه به صورت نشسته

  1. روی یک صندلی یا لبه تخت بنشینید.
  2. پاهای خود را به اندازه عرض شانه باز کنید.
  3. پاشنه­‌های خود را تا جایی که ممکن است بالا بیاورید، مکث کنید، سپس به‌آرامی آنها را پایین بیاورید.

این حرکت را ۲۰ تا ۲۵ بار تکرار کنید و هر روز ۵ تا ۶ بار انجام دهید.

بلندکردن پاشنه به‌صورت ایستاده 

بلند کردن پاشنه به صورت ایستاده

  1. بایستید و پاها را به اندازه عرض شانه باز کنید. برای سهولت کار می­‌توانید از یک صندلی یا استپ استفاده کنید.
  2. پاشنه­‌های خود را بالا بیاورید و روی پاشنه پاهای خود بلند شوید و مکث کنید.
  3. سپس به‌ آرامی پاشنه‌­های خود را پایین بیاورید.
  4. این حرکت را ۲۰ تا ۲۵ بار تکرار کنید و هر روز ۵ تا ۶ بار انجام دهید.

ورزش ساق پا با کش‌های ورزشی

ورزش ساق پا با کش‌های ورزشی

  1. روی زمین یا روی تخت بنشینید.
  2. پاهای خود را مستقیماً جلوی خود دراز کنید.
  3. یک کش‌ ورزشی را در اطراف پاشنه‌­ای که می­‌خواهید کشش دهید بپیچید و زانوی خود را کمی خم کنید. انتهای آن را با دستان خود نگه دارید. نوار کشی را بکشید تا پا به سمت شما خم شود و کمی مکث کنید.
  4. کش را رها کنید و پایتان را از خود دور کنید.
  5. این حرکت را به‌صورت سه  ست ۱۰ تا ۱۵تایی انجام دهید.

ضربه پاشنه دوطرفه

ضربه پاشنه دو طرفه

  1. روی لبه یک سکوی بلند ثابت مانند پله بایستید.
  2. موقعیت پاها را به‌دقت تنظیم کنید تا فقط نیمه جلویی هر پا روی پله باشد. با احتیاط روی نوک پا بالا بیایید.
  3. سپس هر دو پاشنه را تا جایی که ممکن است پایین بیاورید.
  4. این حرکت را ۲۰ بار تکرار کنید.

ضربه پاشنه تکی

مشابه ضربه پاشنه دوطرفه است، اما در این حرکت فرد تمام وزن خود را روی یک پا می­اندازد.

استفاده از انواع بریس و اسپیلنت­‌ها

استفاده از انواع بریس و اسپیلنت¬ها

جهت درمان کوتاهی و التهاب تاندون آشیل می­‌توان از انواع آتل یا اسپیلنت، بریس و کفی­‌های مخصوص استفاده کرد. این دستگاه‌­ها از تاندون آشیل پشتیبانی می­‌کنند، درد را کاهش می­‌دهند و از آسیب بیشتر به تاندون جلوگیری می­‌کنند. برای درمان موثر نباید تنها به استفاده از بریس و اسپیلنت اکتفا کرد و برای دستیابی به بهترین نتیجه، استفاده از آنها بایستی همراه با یک برنامه تمرینی همراه باشد.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با آتل های شبانه

آتل‌های شبانه یکی از انواع بریس‌هایی هستند که از آنها در هنگام خواب و برای ثابت نگه­‌داشتن پا و ایجاد حالت ۹۰ درجه در تاندون آشیل استفاده می­‌کنند. این اسپلینت‌های شبانه راحتی لازم را داشته و قابل‌تنظیم هستند. این اسپیلنت­ منجر به کشش پا و کاهش تنش روی تاندون آشیل می‌شود و درد و ناراحتی را تسکین می‌دهد. آتل‌های شبانه همچنین می­‌توانند از کوتاهی تاندون جلوگیری کرده و روند بهبودی را سرعت ببخشند.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با اسپیلنت AFO

اسپیلنت AFO نوعی از بریس است که می­‌تواند برای درمان کوتاهی تاندون آشیل، استفاده شود. این بریس‌ از پلاستیک، فلزات سبک و فیبر کربن ساخته شده‌ است. این نوع اسپیلنت با هدف سرعت بخشیدن به روند بهبودی قادر است که به­ خوبی وزن اولیه کودک را تحمل کند. اسپیلنت AFO را می‌­توان همراه با سایر درمان­‌ها، مانند برنامه‌­های ورزشی و کفی­‌های مخصوص جهت تثبیت وضعیت مناسب پا و کاهش درد استفاده کرد.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با مچ‌بند

مچ‌بند بافتنی به­ طور ملایمی مچ پا را در وضعیت خم‌شده نگه می‌­دارد. این بریس همچنین دارای گوه‌­های پاشنه برای درمان کوتاهی تاندون آشیل است که پاشنه را بلند کرده و باعث تسکین درد می‌­شود. این بریس‌­ها سبک‌وزن  و قابل شستشو در ماشین لباسشویی هستند که استفاده از آنها را آسان می‌کند.

کفی طبی نوعی ارتز است که به‌منظور اصلاح عملکرد کف پا و درمان کوتاهی تاندون آشیل کودکان استفاده می‌شود. در صورت کوتاهی تاندون آشیل، فشار وارد بر تاندون افزایش پیدا می‌کند و کفی طبی می‌تواند به کاهش این فشار کمک کند.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با بریس

بریس‌­ها با ایجاد حمایت، تسکین درد و جلوگیری از آسیب بیشتر به تاندون، درمان مؤثری برای کوتاهی تاندون آشیل هستند. با این‌ حال، مهم است که از بریس­‌های مناسب هر فرد و همراه با سایر درمان­‌های ترکیبی استفاده نمود.

بوتاکس

درمان کوتاهی تاندون آشیل پا با بوتاکساستفاده از سم بوتولینوم (بوتاکس) نتایج خوبی را در درمان کوتاهی تاندون آشیل به همراه داشته است و باعث بهبود توانایی خم شدن مچ پا و کاهش درد شده است. بوتاکس منجر به تغییراتی در طول و ترکیب عضلانی شده و در نهایت باعث بهبود عملکرد تاندون و دامنه حرکتی می­‌شود. علاوه بر این، فلج موقت عضلانی ناشی از بوتاکس می­‌تواند طول تاندون آشیل را با حذف انقباضات عضلات، افزایش دهد. این فرایند دامنه حرکتی پا را افزایش داده، حرکت تاندون را تسهیل کرده و بهبودی را سرعت می‌بخشد.

تزریق بوتاکس معمولاً برای کودکانی که فلج مغزی دارند، انجام می‌شود؛ چون این کودکان تونوس عضلانی بالا دارند و عضلات آنان منقبض است. تزریق بوتاکس می‌­تواند عضلات سفت شده در بیماران فلج مغزی را شل کند. به علاوه، تزریق بوتاکس با شل کردن عضله نعلی و کاهش کشش روی تاندون، باعث افزایش طول تاندون می­‌شود. بااین‌حال، بایستی توجه داشت که درمان با بوتاکس درمانی موقت است و اغلب جهت پیش‌بینی و ارزیابی تأثیر جراحی­ احتمالی و به تأخیر انداختن آن استفاده می‌­شود.

شاک ویو تراپی

شاک ویو تراپی

افزایش طول عضله دوقلو (گاستروکنمیوس) با روش شاک ویو تراپی یا درمان با امواج شوکی برای کوتاهی تاندون آشیل یک روش درمانی مؤثر و غیرجراحی است. این روش از امواج صوتی با انرژی پایین برای افزایش جریان خون و تسریع فرایند بهبودی استفاده می‌کند. این تکنیک اغلب هنگامی استفاده می­‌شود که روش­‌های محافظه‌کارانه مانند استراحت، فیزیوتراپی و وسایل ارتوپدی برای درمان کوتاهی تاندون آشیل و التهاب آن مؤثر نبوده‌اند.

روش شاک ویو تراپی با ارسال امواج صوتی قوی به تاندون آشیل، فرایند بهبودی بدن را آغاز می‌کند. این روش معمولاً در مدت ۳ تا ۶ جلسه انجام می‌شود و هر جلسه حدود ۵ دقیقه طول می‌کشد. شاک ویو تراپی روشی آسان و کم تهاجمی است که در مطب و تنها با استفاده از بی­‌حسی موضعی و بدون نیاز به ابزار جراحی قابل انجام است. همچنین استفاده از اولتراسوند در طی این روش، امکان مشاهده تصویر دقیق از موضع تحت درمان را در زمان انجام عمل فراهم می­‌کند و خطر آسیب عصبی و عروقی را کاهش می­‌دهد.

جراحی افزایش طول تاندون آشیل

راه رفتن همان کودک بعد از عمل

هدف از روش­‌های جراحی، افزایش طول تاندون جهت بهبود راه‌رفتن، ایستادن و تحرک است. جراحی معمولاً در مواردی اعمال می‌شود که تاندون آشیل به‌طورجدی کوتاه باشد و روش‌های غیرجراحی کافی نباشند. این شرایط ممکن است شامل گرفتگی شدید تاندون آشیل، فرسودگی و آسیب کلاژن در تاندون باشد. این جراحی معمولاً در کودکان بالای پنج سال و زمانی انجام می­‌شود که تاندون آشیل سفت یا منقبض شده باشد.

زمان بهبودی کودک پس از جراحی افزایش طول تاندون بسته به شرایط از ۳ تا ۶ ماه متغیر است. پس از جراحی، پای کودک گچ­‌گیری می‌شود و برای او داروی مسکن تجویز می­‌شود. کودکان ممکن است در ابتدا نیاز به کمک برای ایستادن و راه رفتن داشته باشند، اما به تدریج در عرض یک هفته به فعالیت­های عادی باز می‌­گردند و می­‌توانند در عرض دو هفته به مدرسه باز گردند. این جراحی اغلب موفقیت آمیز است و درصد بالایی از بهبود در راه رفتن پس از جراحی مشاهده می‌­شود.

اغلب جراحی­‌های افزایش طول تاندون ایمن بوده و خطرات آن بسیار نادر است و شامل احتمال قطع‌شدن تاندون، طولانی‌شدن بیش از حد تاندون، شل‌نشدن تاندون و احتمال لزوم جراحی مجدد است.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با با جراحی Z-plasty

جراحی افزایش طول تاندون آشیل Z-plasty یک روش جراحی است که شامل ایجاد یک برش Z شکل در تاندون آشیل، کشش آن تا یک طول خاص و سپس اتصال مجدد تاندون به یکدیگر است. برش Z شکل اجازه می­‌دهد تا بیشترین کنترل بر روی اندازه تاندون ایجاد شود. این نوع برش تا زمان بهبودی تاندون منجر به حفظ طول آن شده و کشش کمتری روی عضله ایجاد می‌­کند. این روش معمولاً برای درمان انقباض تاندون آشیل استفاده می‌شود که می‌تواند باعث ایجاد مشکلاتی در حرکت مچ پا شود.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با جراحی زیرپوستی

جراحی افزایش طول تاندون آشیل به روش زیرپوستی یک روش کم تهاجمی است که برای کشش تاندون آشیل سفت و افزایش حرکت در مفصل مچ پا استفاده می‌­شود. این روش جراحی شامل ایجاد برش­‌های کوچک در تاندون از طریق پوست و با استفاده از چاقو است. جراح تقریباً نصف تاندون را در هر یک از محل‌­های برش در یک الگوی متناوب برش می­‌دهد. در حین انجام برش­‌ها یک دستیار مچ پا را نگه داشته و تاندون را بطور کامل می­‌کشد. طی روند بهبودی تاندون، تاندون به حالت کشیده در آمده و حرکت مچ پا تصحیح می­‌شود. به علاوه، این جراحی سفتی تاندون را که مانع از قرارگرفتن کف پا بر روی زمین می­‌شود، از بین می­‌برد. این روش معمولاً تحت بیهوشی عمومی یا موضعی و اغلب به‌ صورت سرپایی انجام می­‌شود و تنها چند دقیقه طول می‌­کشد.

درمان کوتاهی تاندون آشیل با جراحی تحلیل عضله دوقلو

جراحی افزایش طول تاندون آشیل به روش عضله دوقلو (گاستروکنمیوس) برای طولانی کردن ناحیه عضله و تاندون در ساق پا و کاهش تنش ساق پا استفاده می­‌شود. این روش جراحی می­‌تواند شرایطی مانند صافی کف پا، فاشیای کف پا، التهاب تاندون آشیل و راه‌رفتن روی پنجه پا را درمان کند. این جراحی شامل ایجاد یک برش کوچک در ساق پا و بلندکردن دستی عضله دوقلو یا گاستروکنمیوس است. پس از اینکه عضله به طور مناسب بلند شد، جراح آن را مجدداً به تاندون آشیل می‌چسباند. پس از جراحی، بیمار برای نظارت دقیق به ریکاوری برده می‌شود. برای محافظت از محل جراحی، بیمار معمولاً نیاز به یک دوره بی‌حرکتی با استفاده از گچ‌گیری یا کفش‌های مخصوص دارد. این جراحی برای افرادی که موارد خفیف تا متوسط کوتاهی تاندون آشیل دارند مفید است و برای موارد شدید که ممکن است مداخلات جراحی گسترده‌­تری لازم باشد، مناسب نیست.

سؤالات متداول

معایب روش­های غیرجراحی درمان کوتاهی تاندون آشیل چیست؟

درمان­‌های غیرتهاجمی دارای معایبی مانند اثرگذاری کمتر، درمان طولانی­ مدت، نیاز به استفاده مداوم از وسایل کمکی مانند بریس و اسپیلنت، نرخ بالای پارگی مجدد تاندون و ضعیف شدن تاندون است.

فیزیوتراپی در درمان کوتاهی تاندون آشیل چقدر مؤثر است و چقدر زمان می­برد؟

فیزیوتراپی در درمان کوتاهی تاندون آشیل مؤثر است به‌طوری که تنها پس از حدود ۴ هفته درمان، درد بطور قابل ملاحظه­‌ای کاهش می­‌یابد. فیزیوتراپی جهت درمان کوتاهی تاندون معمولاً شامل تمریناتی مانند ماساژهای اصطکاکی، اولتراسوند، تمرینات حسی حرکتی و تمرینات اکسنتریک است. اگرچه فیزیوتراپی می­‌تواند در درمان کوتاهی تاندون آشیل موثر باشد، اما راه حل سریعی نیست و درمان معمولاً پیچیده، زمان‌بر و پرهزینه است.

کودکی که تحت جراحی افزایش طول تاندون قرار گرفته است آیا از نظر حرکتی در آینده دچار مشکل خواهد شد؟

کودکی که تحت عمل جراحی افزایش طول تاندون آشیل قرار گرفته است ممکن است در آینده با مشکلات حرکتی روبرو شود. میزان این مشکلات به عوامل مختلفی از جمله شدت، شرایط اولیه، اثربخشی جراحی و مراقبت­‌های پس از جراحی بستگی دارد. بایستی توجه داشت که در صورت عدم دریافت مراقبت و توان­‌بخشی کافی پس از عمل و انجام فیزیوتراپی خطر مشکلات حرکتی در آینده وجود دارد.

در درمان کوتاهی تاندون آشیل، کودک چه مدتی باید از اسپیلنت استفاده کند؟

استفاده از اسپلینت برای درمان کوتاهی تاندون آشیل یک روش رایج در مراحل اولیه توان‌بخشی پس از جراحی است. مدت زمانی که باید از اسپلینت­‌ها استفاده شود بسته به پروتکل توان‌بخشی خاص و پیشرفت هر کودک متفاوت است. بیماران معمولاً به مدت دو تا سه هفته پس از جراحی تاندون آشیل از آتل استفاده می‌­کنند.

آیا کوتاهی تاندون آشیل می­تواند باعث معافیت از سربازی شود؟

بله، اگر کوتاهی تاندون آشیل شدید باشد، پس از مراحل اداری در سازمان نظام‌وظیفه عمومی و تشکیل کمیسیون پزشکی، احتمال معافیت بالاست.

زمان نقاهت جراحی افزایش طول تاندون آشیل چقدر است؟

زمان بهبودی جراحی افزایش طول تاندون آشیل حداقل شش هفته است و بیماران باید در این مدت از گچ‌­گیری، آتل و کفش­‌های مخصوص استفاده کنند و فعالیت بدنی خود را محدود کنند.

روند توان‌بخشی پس از جراحی افزایش طول تاندون آشیل چگونه است؟

پس از جراحی افزایش طول تاندون آشیل، بیماران بسته به‌شدت بیماری و نوع عمل جراحی ممکن است مدتی تحت‌نظر قرار گیرند. بیماران معمولاً به مدت ۶ تا ۸ هفته بایستی از گچ یا آتل استفاده کنند تا از حرکت پا در حین بهبودی جلوگیری شود. همچنین، ممکن است پس از جراحی انجام منظم فیزیوتراپی و حرکات اصلاحی همراه با استفاده از کفش‌­های  مخصوص یا آتل برای تقویت مچ پا و بهبود تحرک و انعطاف پذیری لازم باشد.

آیا جراحی افزایش طول تاندون آشیل به‌صورت سرپایی قابل‌انجام است؟

بله، برخی روش‌­های جراحی افزایش طول تاندون آشیل به‌ صورت سرپایی نیز قابل‌ انجام است.

میزان موفقیت جراحی افزایش طول تاندون آشیل چقدر است؟

میزان موفقیت جراحی افزایش طول تاندون آشیل بسته به‌ شدت بیماری، سن بیمار، بیماری­‌های زمینه­‌ای و نوع عمل انجام شده متفاوت است.

کودک پس از درمان کوتاهی تاندون آشیل چه مدت بعد می­تواند به‌ راحتی بدود و بازی کند؟

در موارد کوتاهی خفیف و جزئی تاندون آشیل که در آن تکنیک‌هایی مانند برش عضله گاستروکنمیوس اعمال می‌شود، کودکان اغلب می‌توانند در یک بازه زمانی معقول (چندین هفته تا سه ماه) پس از درمان، راه‌رفتن و بازی را از سر بگیرند. با این‌ حال، مدت‌ زمان دقیق راه‌رفتن و بازی کودک ممکن است بسته به شرایط خاص درمان، روند بهبود کودک و اثربخشی درمان متفاوت باشد.

عوارض احتمالی جراحی افزایش طول تاندون آشیل چیست؟

خطرات جراحی افزایش طول تاندون و عوارض مربوط به آن نادر است ولی می­‌تواند شامل مشکلات مربوط به زخم مانند برش­‌های التیام نیافته یا عفونت باشد. همچنین، ممکن است تاندون آشیل پس از جراحی سفت بماند و یا در حین جراحی یا بهبودی پاره شود.

آیا جراحی افزایش طول تاندون آشیل در کودکان قابل‌انجام است؟

بله، جراحی افزایش طول تاندون آشیل را می‌­توان در کودکان بالای پنج سال انجام داد، به‌ خصوص در مواردی که کوتاهی آشیل کودک شدید است و یا کودک مبتلا به بیماری‌­هایی نظیر فلج مغزی است.

آیا ورزش می­‌تواند وضعیت کوتاهی تاندون آشیل را وخیم‌­تر کند؟

سندرم کوتاهی تاندون آشیل می­‌تواند در اثر حرکات ورزشی خاصی که شامل استفاده بیش از حد یا تکراری از تاندون است، بدتر شود، به‌ خصوص زمانی که تاندون قادر به کشش در طول فعالیت نباشد. این حرکات می‌­تواند باعث ایجاد تنش در تاندون شده و منجر به پارگی‌­های کوچک و التهاب شود، به‌ ویژه در ضعیف­‌ترین قسمت تاندون که کم‌ترین میزان جریان خون را دارد.

آیا دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی در کودکان مبتلا به کوتاهی تاندون آشیل مضر است؟

دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی می­تواند برای کودکان مبتلا به کوتاهی تاندون آشیل مفید باشد، اما رعایت احتیاط برای جلوگیری از تشدید درد مهم است و لازم است که قبل از انجام هرگونه فعالیت ورزشی با پزشک مشورت کنید.

مقالات مرتبط

فهرست مطالب

تماس با ما